•غصه نخور سرورم، مادامی که می‌بینیم لاشه‌های شیرمردان و شیرزنان در اثر دفاع از مشروعیت و قانون در معرض و تیررس سگان لاشخور در خیابانهای مصر گذاشته شده، بدان که تو رئیس جمهور منتخب و قانونی مصر هستی و همواره در دل و چشم این ملت و مردم جا داری حتی اگر این ستمگران تجاوزگر اعدامت نمایند. 

قبل از تو رادمردانی زیسته‌اند و از محبوبیت و مقبولیت مردمی بالایی برخوردار بوده‌اند و پس از مدتی توسط بدخواهان سربه نیست شده‌اند به گمان اینکه راه‌شان بی‌رهرو خواهد ماند غافل از اینکه پس از مرگشان صد برابر گذشته در دل مردم ریشه دوانیده‌اند، به گونه‌ای که به کاریزمای ملی و نماد حق گرایی مبدل شدند و فقدانشان باعث خلأ و افسوس فراوان جامعه شد. 

•سرورم، رئیس جمهور فرزانه‌ام، تو پس از ربوده شدنت توسط کودتاگران بزدل و مقاومت و عزت مؤمنانه‌ات به اسطوره‌ای جهانی، اسلامی، عربی و مصری تبدیل شدی که همه انسانهای با شرف و حق به جانب را نمایندگی می‌کنی که با غدر و خیانت و کودتا توسط انسانهای فاسد و مفسد برکنار شده‌اند کسانی که از ترس فاش شدن پرونده‌های پر از فساد و بزهکاریشان به هر خیانتی علیه مردم دست آلوده می‌کنند. 

•از اینکه می‌بینی عده‌ای روزنامەنگار و کارمندان رادیو و تلویزیون وابسته و پس مانده‌های فاسد و جنایتکار که اموال و سرمایه این ملت را به تاراج برده و یا از اموال مردم کشورهای حاشیه خلیج فارس و یا اموال آمریکایی و یهودی تغذیه می‌کنند، از اینکه می‌بینی اینان طبل زنان و رقص کنان به تعریف و تمجید از کودتاگران می‌پردازند، غصه نخور چرا که آنان اراذل و اوباش و خس و خاشاکی بیش نیستند، آنان بیشتر به سگ می‌مانند مَثل او بسان مَثل سگ است که اگر بر او بتازی، زبان از دهان بیرون می‌آورد و اگر هم آن را به حال خود واگذاری، زبان از دهان بیرون می‌آورد. 

•‏از اینکه می‌بینی عده‌ای فرمانده نظامی و پلیس، مرتکب خیانت و ستم به مردم و میهن شده‌اند غصه نخور چرا که این‌ها متأسفانه بیشتر عمرشان را در خوش خدمتی و چاپلوسی برای مفسدان و ستمگران سپری کرده و هرگز توفیق یاری حق و عدالت در کشور را پیدا نکرده‌اند جز تعدادی انگشت شمار و معدود همچون عبدالمنعم ریاض، ابراهیم رفاعی، شاذلی، احمد اسماعیل، جمسی، سرلشکر بطران و سایر میهن دوستان ارتش و پلیس که از عقیده‌ای سالم برخوردار بوده و تنها از خدا ترس و بیم داشتند. 

•از اینکه مشاهده می‌کنی عده‌ای «پیشانی‌بند عربی به سر» که از شهامت و عروبت و مردانگی بویی نبرده‌اند و تنها افتخارشان این بوده که به آمریکایی‌ها خدمت کند و از همه‌ی کسانی که با عروبت اصیل و اسلام ناب دشمنی کرده‌اند حمایت نمایند، غصه نخور، دنباله روی و رذالتشان تا آن درجه رسیده که آنان را در کشتن مسلمانان در افغانستان همراهی و حمایت می‌کنند، تازه اُمرای – بی‌خاصیت – دبی و برخی تْفاله‌های کویت که مدعی دفاع از شرع و مقدمات هستند در کشتن مسلمانان بی‌دفاع کشور ستمدیده «مالی» و تاراج سرمایه‌های آن نیز مشارکتی فعال داشته‌اند. 

•بر مزدوران اجاره‌ای غرب و شرق که دینشان را به خاطر دنیای دیگران فروخته‌اند، غصه مخور و بر مدعیان لیبرالیسم و سوسیالیسم و ناسیونالیسم که گمان می‌کنند دین اسلام نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای امروزی مردم باشد و مسجد آخرین سنگر اسلام است که باید ویران گردد و بر این باورند که اگر مردم، خواستار پیشرفت هستند باید همه چیزشان را از غرب (آمریکا) و یا از شرق (روسیه) وارد کنند اگر به قیمت از دست دادن اسلام و بریدن از تعالیم آن نیز تمام شود. 

•بر آنان که هنگام نوشتن قانون اساسی با شعار دفاع از شریعت و اسلام، گوش همه را کر کرده بودند و دنیا را زیرو رو می‌کردند و شعارهای «اسلام‌‌ همان سلفیت و سلفیت‌‌ همان اسلام است» را سر می‌دادند، آنانکه در کودتای نظامی علیه تنها رئیس جمهور مردمی و منتخب مشارکت فعال داشته‌اند و همچنین آنانکه در کنار عده‌ای دزد، راهزن، رقص پیشه، طبل زن، به عضویت کمیسیون پنجاه نفره تخریب قانون اساسی در آمدند تا قانون اساسی را که دو سوم مردم با آن موافقت کرده بودند را نابود کنند، غصه مخور. 

تازه آنچه همەی علاقەمندان اسلام و سلف صالح را می‌آزارد و – شوکه می‌کند سکوت معنادار و عدم خروج آنان از کمیسیون مذکور بود پس از اینکه مقرر و تصویب نمودند که ماده‌های قانونی مربوط به شریعت اسلامی از پیش‌نویس قانون اساسی حذف شود. 

•رئیس عزیزم بر کسانی که در اثر دفاع از تو و از مشروعیتی که در تو متجلی است، هم چنین در اثر دفاع از دستاوردهای انقلاب مصر از جمله آزادی و کرامت و شرف که در مصر اتفاق افتاد، آذار دیدند و اذیت شدند، افسوس مخور، چرا که اینان درس شجاعت و شهامت و شهادت را از تو و امثال تو آموخته‌اند آنانکه آماده‌اند در دفاع از میهن و آزادی و شریعت کشته شوند و هرگز ذلت و خواری دینی و مردمی و میهنی را نپذیرند. 

•سرورم بر بازداشت شدگان که تعدادشان بیش از ده هزار نفر و از بهترین‌های مصر می‌باشند و هم چنین برای زنان آزادیخواه و مخالفت کودتا که در زندان به سر می‌برند و تعدادشان بیش از ۲۰۰۰ نفر می‌باشد افسوس مخور، چرا که آنان با اختیار و ارادەی خود راه مخالفت با کودتا و کودتاگران و راه آزادی و آزادیخواهی را برگزیده‌اند، آنان خودشان نخواستند که بردەی ژنرال کودتاگر باشند، آنان خودشان خواستند که نباید با آنان مانند حیوانات رفتار شود آنان باطیب خاطر راه عزت و سربلندی را برگزیدند تا بدینگونه در بازداشتگاه‌ها با انواع و اشکال شکنجه تا حد مرگ مواجه شوند! 

•سرورم بر حال کسانی که در اثر دفاع از مشروعیت قانونی و انقلاب آواره دیار غربت شدند و مظلومانه مجبور به ترک وطن شده و اهل و اقربا را ترک کرده‌اند افسوس مخور. 

•سرور من بر حال کسانی که خانه‌هایشان توسط دژخیمان اشغال شده و حرمت‌هایشان از سوی گروه کودتاگر ددمنش هتک شده، در طول و عرض مصر از روستاهای دلجا در استان مُنیا گرفته تا کرداسه در استان جیزه و تا عتامنه در سوهاج تا رفح و شیخ زوید در سینای محبوب و... و همچنین بر حال کسانی که مغازه‌هایشان آتش زده شده و یا از محل کار‌هایشان به زور اخراج شده‌اند و یا بازداشت شده‌اند و یا کشته شده‌اند، نیز غصه مخور. 

•بر حال کسانی که در زیر زره پوش و تانک‌های نظامی له و نابود شدند، نظامیانی که حقوقشان را از سرمایه کشور و خانواده‌های ما می‌گیرند و هم چنین آنانکه می‌بایستی علیه دشمن کشور بویژه اسرائیل وارد صحنه شوند نه علیه مردم بی‌دفاع که از انقلابش دفاع می‌کند. برحال این شیر مردان و شیر زنان هرگز افسوس مخور

•سرور من، رئیس جمهور قانونی و برگزیده‌ام بر همه آنچه در جای جای کشور محبوبت مصر رخ داده و می‌دهد غصه نخور و نگرانی به دل راه نده. 

چرا که خدا با ما و با تو است، و حتماً او حق و عدالت را یاری خواهد رساند در دراز مدت یا در کوتاه مدت. 

•سرورم: اگر کودتاگران همەی ما را هم بکشند باکی نداشته و از آرمان‌هایمان دست نخواهیم کشید، چرا که اگر مثل شیر و مردان شجاع بمیریم بهتر و دوست داشتنی‌تر است برای ما از اینکه مرگ انسان‌های ترسو و زبون بهره امان شود.